Motyl. Lisa Genova

024-motylBywają takie książki, które są niezwykle poruszające, mimo że nie stanowią wielkiej uczty literackiej. Traktują o tematach ważnych i nieprzyjemnych, ukazują zjawiska i zagadnienia, którym nie poświęca się wystarczająco dużo uwagi, niepopularnych, stanowiących tabu. Otwierają czytelnikowi oczy na sprawy, jakimi nikt z nas nie chce się zajmować  i ich rozważać.

Taką właśnie książką jest Motyl amerykańskiej pisarki Lisy Genovy. A w zasadzie nie pisarki, lecz obdarzonej wielką wrażliwością neurobiolożki. I chociaż powieść ta jest nieco surowa, nie przeszkodziło jej utrzymać się na liście bestsellerów The New York Times przez 40 tygodni. Została sprzedana do 30 krajów i przetłumaczona na 20 języków.

Uwaga! Dalsza część wpisu może zdradzać znaczne elementy fabuły powieści.

Alice Howland ma pięćdziesiąt lat i jest u szczytu kariery naukowej. To inteligentna, spełniona pani naukowiec, doskonały wykładowca na Harvardzie, żona i matka trójki dorosłych dzieci. Aktywna zawodowo i fizycznie, ciężko pracowała na swój sukces – jest go świadoma i dumna.
Kiedy zaczyna dostrzegać u siebie rozkojarzenie, nagłe drobne problemy z koncentracją i orientacją, zrzuca to na początki menopauzy. Niestety jej lekarz jest innego zdania i wysyła Alice do poradni neurologicznej, gdzie wkrótce okazuje się, że kobieta cierpi najprawdopodobniej na chorobę Alzheimera o wczesnym początku.

Wielu z nas Alzheimer kojarzy się głównie ze starszymi ludźmi, którzy nie pamiętają kim są, nie rozpoznają bliskich i którzy gubią się, próbując trafić do domu. Motyl uświadamia nam jednak, że ta okrutna choroba dotyka nie tylko wiekowych seniorów, którzy najlepsze lata życia mają już za sobą, ale także ludzi stosunkowo młodych, u szczytu aktywności. To nie jest choroba schyłku życia, nie jest naturalną konsekwencją podeszłego wieku. To genetyczna choroba, która niszczy od środka bezszelestnie i nieustępliwie. Mało kto wie również, jak okrutny i bezlitosny jest Alzheimer, powoli odbierający swoim ofiarom wszystko, od pamięci po świadomość, od codziennych radości po godność i samodzielność.

Książka Lisy Genovy to bolesna i wzruszająca historia kobiety, której własny mózg odmawia posłuszeństwa i kontroli nad własnym życiem, powoli niszcząc sam siebie i odbierając jej to, co uważa w życiu za najcenniejsze. Praca staje się dłużej niemożliwa, bliscy i znajomi co raz bardziej odlegli, codzienne sprawy niemożliwe do wykonania. Alzheimer to choroba nieuleczalna i śmiertelna –  obumierające neurony nie odbierają jedynie wspomnień i pamięci choremu, sprawiają również, że cierpiący na tę straszną chorobę człowiek w końcu umiera, niezdolny do samodzielnego jedzenia, komunikowania się, unieruchomiony, podatny na infekcje.

Motyl to jednak piękna i ważna książka. Autorka posługując się prostym, podszytym naukowością i profesjonalizmem językiem, opowiada historię, która do głębi porusza i odciska trwałe piętno na psychice. Zadaje trudne pytania o tym, czym jest godność i wola osoby, która z każdym upływającym dniem co raz mniej zna sama siebie. Mimo surowej formy powieść Genovy przepełnia smutkiem, zmusza do zatrzymania się i zastanowienia, pozostawiając czytelnika z ciężką i obolałą duszą.
Zdecydowanie godna polecenia pozycja, jedna z tych, o których długo nie da się zapomnieć.


I.  Fabuła                        3 pkt.
II. Bohaterowie             4 pkt.
III. Narracja i język        3 pkt.
IV. Emocje                      5 pkt.
V. Kreacja świata           5 pkt.

Ocena: 8/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s